aktualne informacje z powiatu kamiennogórskiego

fot. PTSM-JR

W dniu 16 października 2020 roku uczniowie klasy IV c ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Kamiennej Górze wybrali się na zajęcia edukacyjne do Centrum Edukacji Ekologicznej i Krajoznawstwa „Salamandra” w Myśliborzu aktywnie włączając się do „Cyklu wycieczek edukacyjnych do centrów edukacji ekologicznej oraz wycieczek popularnych rozwijających zainteresowania krajoznawczo-przyrodnicze młodych mieszkańców Kamiennej Góry”, który organizowany jest przez Zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych dla młodych mieszkańców Kamiennej Góry przy wsparciu finansowym Gminy Miejskiej Kamienna Góra. W związku z wejściem powiatu kamiennogórskiego do „strefy czerwonej” realizacja zaplanowanych wycieczek edukacyjnych dla dzieci i młodzieży szkolnej z terenu naszego powiatu została zawieszona do odwołania.

 

Kamiennogórscy czwartoklasiści po przyjeździe na parking w Myśliborzu udali się do CEEiK „Salamandra” i po zdezynfekowaniu rąk w budynku Centrum przed przystąpieniem do zajęć edukacyjnych mieli jeszcze czas na krótki odpoczynek po podróży z konsumpcją drugiego śniadania.

Następnie, podzieleni na dwa mniejsze zespoły, przystąpili do zaplanowanych dla nich zajęć edukacyjnych. Pierwszy z nich został zaproszony przez Katarzynę Buczak na drugie piętro do „chmuratorium”, gdzie zajęcia przebiegały pod hasłem „Co kryje w sobie ziemniak?”. Na początku prowadząca zajęcia zapoznała czwartoklasistów z historią ziemniaka – rośliny należącej do rodziny psiankowatych, a wywodzącej się z Ameryki Południowej. Ziemniak został przywieziony do Europy w końcu XVI wieku przez hiszpańskich konkwistadorów. Początkowo doceniano tylko walory estetyczne ich kwiatów, ale w ciągu następnych stuleci stał się jednym z podstawowych składników jadłospisu na całym świecie. Słuchając uważnie prowadzącej zajęcia dowiedzieli się, że do Polski zostały sprowadzone za czasów króla Jana III Sobieskiego, a nazwa „ziemniak” odnosi się tak do całej rośliny, jak i do jej jadalnych, bogatych w skrobię bulw pędowych (część podziemna ziemniaka). Bulwy cenione są ze względu na wartości odżywcze oraz smakowe. Podstawowym składnikiem odżywczym jest skrobia (od 12% do 21% świeżej masy bulw). Drugą ważną grupą składników są białka i aminokwasy. Ziemniaki są także ważnym źródłem wielu witamin - C, PP, B1, B2 i B6. Są też ważną rośliną pastewną oraz używaną do produkcji spirytusu, mączki ziemniaczanej, która jest niemalże czystą skrobią. Mączka ziemniaczana jest produktem używanym do wytwarzania wielu produktów spożywczych i przemysłowych. Ponadto dowiedzieli się, że zielone ziemniaki zawierają duże stężenie solaniny – substancji toksycznej, której spożycie może spowodować poważne problemy zdrowotne. Ryzyko zatrucia solaniną wzrasta wiosną, kiedy źle przechowywane ziemniaki zaczynają kiełkować, bo w bulwie ziemniaka najwięcej solaniny gromadzi się w kiełkach i w łupinie.

Następnie, w 2-osobowych zespołach, przystąpili do wykonywania ciekawych doświadczeń związanych z wykrywaniem obecności skrobi w różnych produktach podawanych im przez Katarzynę Buczak. Po rozpoznaniu produktu, niewielką jego ilość, zespoły umieszczały na szalce, a następnie dodawały do niego, nie więcej niż trzy krople jodyny. Badanie produkty zabarwiały się na różne kolory. Zabarwienie się produktu na kolor czarny oznaczało obecność w nim skrobi, a kolor brązowy jej brak. Wśród badanych produktów były m. in: ziemniak, bułka tarta, sół, kasza kus-kus, mąka kukurydziana, cukier waniliowy, ręcznik papierowy czy kisiel. Efekt swoich doświadczeń zespoły zapisywały na kartach pracy. Kolejnym zadaniem wykonywanym przez uczestników terenowej lekcji edukacyjnej w „Salamandrze” było wypisanie dziesięciu nazw znanych im potraw w skład, których wchodziły ziemniaki. W podsumowaniu zadania poszczególne zespoły odczytywały swoje „ziemniaczane potrawy”. Na zakończenie interesujących doświadczeń ze skrobią w roli głównej poszczególne zespoły rozwiązywały 7-elementową krzyżówkę, której rozwiązaniem była „skrobia”.

W tym samym czasie członkowie drugiego zespołu wraz z Aleksandrą Ziółkowską udali się do Sali Seminaryjnej na parterze Centrum na zajęcia edukacyjne, których celem było wykonanie własnego, glicerynowego mydełka – naturalnego kosmetyku do pielęgnacji i higieny. Głównym składnikiem mydełka jest gliceryna roślinna określana również jako glicerol, która doskonale nawilża, zmiękcza i wygładza, koi podrażnienia, pozwala utrzymać naturalne ph i chroni skórę przed utratą wody. Dodatkowo glicerynowe mydełka są bardziej wydajne niż tradycyjne mydła oraz antyalergiczne, gdyż nie zawierają sztucznych dodatków.

W dalszej części edukatorka zapoznała biorących udział w zajęciach ze składnikami, które zostały wykorzystane przy robieniu mydełek oraz wyjaśniła przebieg ich „produkcji”. Uczniowie zobaczyli bazę glicerynową, barwniki (bordowy, fioletowy, niebieski, różowy, zielony i żółty), olejki zapachowe (czarna porzeczka, guma balonowa, gruszka, truskawka i zielone jabłko) oraz różnokształtne foremki silikonowe. Wyposażeni w podstawową wiedzę merytoryczną zapraszani przez Aleksandrę Ziółkowską przystępowali do wykonania własnego mydełka glicerynowego. Każde z nich po wybraniu koloru mydełka i nabraniu bazy glicerynowej do plastikowego kubeczka (co najmniej 80 g zważone na wadze) wrzucało ją do garnuszka ze stali nierdzewnej zanurzonego w gorącej wodzie „topialnika”. Wytrwale mieszana przez nich w trakcie „kąpieli wodnej” baza glicerynowa rozpuszczała się, a prowadząca warsztaty edukacyjne dodawała do garnuszka odpowiedni barwnik oraz wybrany przez „mieszacza” olejek zapachowy. Po uzyskaniu płynnej formy bazy glicerynowej wlewano ją do wybranej przez uczniów foremki silikonowej, a na kartce każde z nich zapisywało swoje imię barwę mydełka oraz kształt foremki. Wszystkie wykonane przez młodych kamiennogórzan mydełka były poddawane procesowi wystygnięcia oraz stwardnienia.

W międzyczasie, uczniowie nie biorący udziału w procesie rozpuszczania bazy glicerynowej, wykreślali nazwy trzydziestu gatunków ptaków, które do diagramu wpisane były pionowo, poziomo, skośnie, wprost oraz wspak. Natomiast nieskreślone litery, czytane rzędami tworzyły 8-literowe hasło wykreślanki, której rozwiązaniem była nazwa kolejnego ptaka „cietrzew”, które w jednej z grup jako pierwsza rozwiązała Inez Chmielewska. Na zakończenie zajęć każde z uczestników „warsztatów mydlarskich” otrzymało na pamiątkę od prowadzącej Aleksandry Ziółkowskiej pięknie zapakowane z celofan i przewiązane wstążeczką „własnej roboty glicerynowe mydełko”. Ponadto wszyscy uczestnicy warsztatów mydlarskich za aktywny udział w interesujących zajęciach edukacyjnych otrzymali od edukatorek „Salamandry” niebieskie kule z płaszczami przeciwdeszczowymi w środku.

Na zakończenie swojego pierwszego pobytu w „Salamandrze” wzięli udział w krótkich zajęciach terenowych. Po zrobieniu sobie wspólnego, klasowego zdjęcia z KATARZYNĄ BUCZAK oraz ALEKSANDRĄ ZIÓŁKOWSKĄ kontynuowali zajęcia w dwóch zespołach. W ich trakcie Katarzyna Buczak opowiadała im o działaniach podejmowanych przez Ośrodek Rehabilitacji Zwierząt prowadzony przez pracowników Centrum. Od początku tego roku w Ośrodku wracało do zdrowia ponad 200 zwierząt. Aktualnie w Ośrodku Rehabilitacji przebywa 33-ch podopiecznych, w tym m.in. bociany, sowy, popielica czy myszołów. Głównym celem Ośrodka jest doprowadzenie do powrotu zwierząt do ich naturalnego środowiska. Niestety część z podopiecznych Ośrodka nie powróci już do niego, jak na przykład grupa bocianów, które utraciły zdolność do lotu i pozostają pod opieką pracowników ośrodka już od ośmiu lat. Natomiast Aleksandra Ziółkowska zaprosiła młodzież na cmentarzysko odpadów (założone 30.10.2014 r.), gdzie mogli zaobserwować proces rozpadu różnych ich typów: tkanin, odpadów organicznych, plastiku, kartonu, puszek aluminiowych, szkła oraz gazet. Przy pomocy tablicy „Ile czasu potrzeba na degradację w środowisku?” samodzielnie określali ten okres dla poszczególnych odpadów. Po odwróceniu tabliczki z symbolem odpadu mogli przekonać się jak różniły się ich propozycje od szacunkowego czasu degradacji np. puszka aluminiowa degraduje się przez ok. 600 lat.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych wszyscy ich uczestnicy otrzymali jeszcze od prowadzących zajęcia edukacyjne upominki w postaci wafelka Mega Grześki oraz butelki napoju Waterr Kubuś. Po podziękowaniu za nowe, ciekawe wiadomości przyrodnicze oraz bardzo mile spędzony czas pożegnali się z Katarzyną Buczak oraz Aleksandrą Ziółkowską i ruszyli na parking skąd autokarem PKS Kamienna Góra w radosnych nastrojach oraz pełni niezapomnianych wrażeń z pobytu w gościnnym dla nich Centrum Edukacji Ekologicznej i Krajoznawstwa „Salamandra” w Myśliborzu udali się w drogę powrotną do Kamiennej Góry.

Opiekę nad uczestnikami edukacyjnej wyprawy sprawowali Sylwia Czerwińska - wychowawczyni klasy oraz Jerzy Rubach – Nauczyciel Kraju Ojczystego i Instruktor Ochrony Przyrody PTTK.

 

Nie masz prawa dodawać tutaj komentarzy

REKLAMA